---

Мікола (02:18:52 18/09/2010)
бля. де мої 17 років.
Надзея Кропачка (02:19:09 18/09/2010)
На Большом Каретном.

---

Infinite (00:59:27 28/08/2010)
10 игр, на которых я вырос

я 10 не нарахую
Микола (00:59:45 28/08/2010)
)
Микола (00:59:51 28/08/2010)
я не нарахую 10 в які я грав
Микола (00:59:55 28/08/2010)
хіба з сапером і косинкою
Надзея Кропачка (01:03:58 28/08/2010)
10 гульняў, на якіх я вырас?
Надзея Кропачка (01:05:37 28/08/2010)
Хованкі, клясыкі, фанты, «сакрэцікі», машынкі… э… дочки-матери, карацей, даганялкі, «Фантамас», «Форд Баярд», марскі бой.
Надзея Кропачка (01:05:46 28/08/2010)
Задроты, б*ць.

---

Мікола (02:43:07 23/08/2010)
крейда навіть угорською kreta.
Надзея Кропачка (02:43:26 23/08/2010)
І тіки рускім треба било вийобнутись
Надзея Кропачка (02:43:34 23/08/2010)
-ським?
Надзея Кропачка (02:43:41 23/08/2010)
кацапам, бля, що я, справді.
Мікола (02:43:45 23/08/2010)
кацапам.

---

О, Божа, я плакаў.

---

ГУ «432 Главный военный клинический медицинский центр ВС РБ»
Выписной эпикриз из истории болезни № 09712
Юсупов Руслан Давлатович, 1992 г. р., находился на лечении и обследовании в 2-м кардиологическом отделении с 28.06 по 5.07.2010 г.
Диагноз: Нейроцирукляторная астения с нарушением ритма по типу частой политопной суправентрикулярной экстрасистолии. МАС: аномально расположенная хорда в полости левого желудочка (поперечно-апикальная). Н₀. Хронический гастродуоденит, нестойкая ремиссия. Ожирение І степени, экзогенно-конституциональный тип.
…
Рекомендовано:
- гипохолестериновая диета, занятия физкультурой, ограничить потребление кофе и крепкого чая;
- наблюдение кардиолога в поликлинике по месту жительства;
- контроль ЭКГ и ЭХО-КС через 1 год;
- проведение ФВД и консультация ЛОР врача в поликлинике по месту жительства в плановом порядке;
- омепразол 20 мг по 1 таб. 3 раза в день;
- «гефал» по 1 столовой ложке 3 раза в день за 30 мин до еды и на ночь.

Начальник 2 кардиологического отделения: п-к м/с Лысый Ю. С.
Клинический ординатор: к-н м/с Абдин К. А.

---

Штось дзеецца такое, чаго я нават і блізка ня цямлю. Мне страшна, але разам з тым…
Ня знаю, ня знаю, ня знаю.
Я адчуваю, што павінна абдыцца нешта вялікае.
Сэрца трымціць ад болю.
Рукі трасуцца.
Клічнікі навокал.
Божа, дай розуму і сілаў…

---

Файна вось так вось аб паўтрэцяй ночы пасядзець на лаўцы і папіць гарбаты з файным чалавекам. Хачу яшчэ! =)

---

Ото часам выходзіш уначы паесьці чаго, а там «на кухонным стале танчыць чорная котка». Ну добра, ня танчыць, і можа не зусім яна чорная. Але яна там ёсьць.

---

Я абажаю даішнікаў, да.


Пакуль 1 разьбіраецца з «пацалаваўшыміся», 2 стварае патэнцыйна такую самую, калі ня горшую, сытуацыю, ловячы на хуткасьць на зьезьдзе ў супрацьлеглы бок, ды пры гэтым закрываючы агляд для кіроўцаў, што спускаюцца да МКАД. Ды яшчэ і трэці едзе з уключанымі мігалкамі па сустрэчнай паласе з таго зьезду, дзе ўнізе ДТЗ.

І ўсім траім пакласьці, што на зьезьдзе дзеецца прыблізна такое:


А на самым праспэкце зьбіраецца «хвост», каторы ўжо відаць паўкіламетры да таго часу сягннуў.

Я люблю сваю міліцыю, да.

---

Фільмы… Другую ноч запар гляджу фільмы. Расьцякаюся ў хламішча. Да. Як добра, што ніхто не дзяўбе галаву выслоўем «мужчыны ня плачуць…» Хто ўвогуле прыдумаў гэтую хрэнь?!?!

Паставіў Убунту. На недадзёўб скардзіцца паходу больш не давядзецца. Хаця, мне ў гэтым плане павінна было-б хапіць майго WinXP, ну ці 2k прынамсі.

Папутна віншую прыгожую палову чалавецтва зь іх прафэсыйным сьвятам. Квітнейце!..

---

Дзякуй, пані Гарыцкая!

У цемры глыбокай ранковай гарбаты
ля самых прадоньняў цяпліцца душа —
мы зь ёю ў шляхі вырушаем зацята
па лёзах жыцьця, як старога нажа.

Мы гострым ізноў тыя лёзы штодзённа,
каб рэзалі ногі яны да крыві,
і ў тую гарбату мы спраўна і плённа
жыцьця дакладаем свайго карані.

Мы верым і пішам, і праўды шукаем
ў шырокіх абсягах сівое зямлі,
мы ўпарта паўжыцьці чагосьці чакаем,
а потым і кідаем тут, пры ральлі.

Мы пэўныя — нешта ў жыцьці гэтым маем:
то грошы, машыны, кватэры, дамы;
а ў дзённым віры ўжо і не заўважаем,
што тою гарбатаю сталіся мы.

5/ІІІ ’10 р.

---

Чо-о-о-орт, я адчуваю сябе цалкам выціснутым, а мяне выціскаюць толькі мацней. Ну не магу я так у стасунках, не магу… Мне тэрмінова трэба адказ на ўсе мае пытаньні. А то я здохну ад бясконцых бяссонных начэй і пастаяннага болю ў сэрцы. Божа, калі раней я хацеў каб усё скончылася добра, то цяпер я проста хачу, каб гэта скончылася…

@музыка: Скрябін, «Любити платити»

---

---

Час згубленых мар і надзей.
Чулі, як хрумсьціць жыцьцё, ў момант, калі яго дэфармацыя дасягае той самай крытычнай кропкі? Я сёньня чуў.

«Супраціўленьне матэрыялаў
па справе майго жыцьця
дасягае крытычнай кропкі,
зь якой аніколі вяртаньня ня будзе назад,
ўсё, што пад і што над —
ператворыцца ў пыл,
але зрэшты,
каго гэта ўжо хвалявацьме?

Я сёньня найдалей ад Сонца,
я сам — у ступені бясконцасьць
лячу з расхрыстанай душой,
я нічыйны і Твой,
я сабе не належу дакладна,
бо надта накладна
накладзеным
сэрца сваё атрымоўваць па пошце.

Ці чуў хто з вас калі,
як хрусьціць жыцьцё ў момант,
калі яго дэфармацыя сягае
той самай крытычнай кропкі,
і болей яно не адно —
а два і па паў?..

Я чуў. Я зьнік… Па-па…»

---

---

Ў большасьці сваёй падзел «Ідыятэка» на сайце ў Цёмуся Лебедзева паказвае, што ідыёты насамрэч тут ня тыя, хто робіць рэчы там прадстаўленыя, а тыя, хто здымае, дасылае і выкладае іх на сайт.
Але ня сёньня.

Я плакаў.

---

Так у тлумным і шэрым Менску
дзень па дні пралятае марна,
кожны крок мой тут перапэцкаў
брук — і плошчавы, і бульварны.

Толькі вецер самотна сьвішча
над сумётамі пад Бягомлем,
а у сэрцы гарыць вагнішча
і яно адбівае болем.

І пад коламі кілямэтры
усё так-жа лятуць зацята,
і даўно ўжо ня тыя мэты,
час — нібыта у вухах вата.

І адвечны той рух жыцьцёвы
прыпыняецца паціхутку,
дзень наступны ня стане новы,
ўсё што будзе — ня будзе хутка.

Вір падзей як сьцяной між намі
пакрыёма расьце штодзённа,
нават думаецца часамі,
ці надалей што будзе плённа.

Мо й ня будзе, ды будзем верыць,
самагубства сталіць маўкліва,
грукаціць у глухія дзьверы
да прыпынку з назовай «Вырай»…

---

cd c:\
mkdir con\
mkdir nul\
mkdir aux\
mkdir com1\
mkdir com2\
mkdir com3\
mkdir com4\
mkdir com5\
mkdir com6\
mkdir com7\
mkdir com8\
mkdir com9\
mkdir lpt1\
mkdir lpt2\
mkdir lpt3\
mkdir lpt4\
mkdir lpt5\
mkdir lpt6\
mkdir lpt7\
mkdir lpt8\
mkdir lpt9\

---